Bu da böyle yarım kalsın ..


Sonbahar her zaman hüzün vermiştir bana. Hep bir ayrılık hep bir bitiş hissettirir. Depresyona daha sık girer daha olumsuz bakarım olaylara ... Yılın bitmesine sadece 2 ay kalması da buna neden oluyor olabilir.

2015 yılını değerlendirmek için belki çok erken ama ben bu yılın nasıl geçtiğini anlamadım. Ne ara başladı, ne ara bitti. Genel anlamda güzeldi fakat bu kadar hızlı geçmesi ve her yıl biraz daha büyüyor olmayı sevmiyorum.

Ve çok fazla değiştiğimi fark ediyorum. Resmen bir yılda beş yaş olgunlaştım. Sessizleştim, içime kapandım. İletişim kurmaktan hoşlanmamaya başladım.Daha az insan, çoğu zaman yalnızlık ...

Kahvem ve kendimle baş başa çalışabileceğim bir iş istiyorum. Daha az insan daha az iletişim istiyorum. Yaşı 27 olup benim gibi hissedenleri merak ediyorum.

Öğrenmeyi bırakanlar ölürler şiiri geliyor aklıma. İletişim kurmayı bıraktığım için yaşayan bir ölü müyüm acaba? Öğrenmeyi bırakmadım fakat yeni şeylere alışmayı da çok sevmiyorum. Bu değişecek mi? Yoksa bundan sonra böyle mi olacak merak ediyorum.

Ülkenin durumu belli, dünyanın durumu felaket sanki bir sona doğru sürükleniyoruz. Umudum yok, güzel bir dünya, barış içinde yaşanılacak hayat, güzel bir son yok.

Yazıyı sonlandırmak için bile bir isteğim yok ... Yazmaya devam etsem sürekli aynı düşüncelerde uzun süre yazarım. O yüzden böyle yarım bırakıyorum...

0 yorum: